» General Archive
» Publishing Industry
» Movie Industry
» Magazines
» Books
» Events
» Contact us
» Search
» Home

 

Maurice de Velder: gewiekst, louche en bijna geniaal


De krant De Morgen maakte een portret over Maurice De Velder naar aanleiding van het


faillissement van zijn magazines.
In eerste instantie liet De Morgen het artikel online

verschijnen onder de titel: "Maurice De Velder: gewiekst, louche en bijna geniaal". Enkele
uren later werd het artikel offline gehaald. Na enkele uren verscheen het artikel weer maar

dan

met
een nieuwe titel: "Maurice De Velder: uiterst gewiekst en bijna
geniaal".Wat

kan hier
gebeurd zijn
? Heeft Maurice De Velder zijn goede
vriend Christian Van
Thillo,
de

eigenaar van De
Morgen
gecontacteerd met de vraag het
woordje 'louche' uit
de titel te
halen ?

Heeft de De
Morgen redactie auto-
censuur gepleegd na een
telefoontje van

Maurice De Velder ?
In ieder

geval, eerst vond De Morgen
Maurice
De Velder 'louche',
later vonden ze hem 'uiterst


gewiekst'.....



Portret. Maurice De Velder:
gaat de man die 'P-
magazine' failliet liet

gaan, het
blad reanimeren?

De man
die P-
magazine failliet liet gaan
en nu op het punt

staat het weer te kopen, heeft


wellicht een van
de bijzonderste cv's op
LinkedIn. Naast een
resem bedrijfjes en
jobs

vermeldt hij
negen maanden cel en
een veroordeling voor
witwassen
en
oplichting.
Maurice De Velder (57):
sluwe
ondernemer of gehaaide


dealmaker?


"Maurice De Velder zal eerst ergens
ratten uitzetten, om dan

de dag erna
terug te komen
om
rattenvergif te
verkopen." Vraag
mensen
naar hoe je Maurice De
Velder, ooit nog
bestuurder bij

een
bedrijf
gespecialiseerd in ongediertebestrijding, het best
kunt
omschrijven,

en steevast
komen
dezelfde antwoorden terug. Gewiekst. Gehaaid. Een



dealmaker
eerste klas met een netwerk tot
in de hoogste kringen. Maar ook een
wat louche



type dat de grenzen van het wettelijke aftast, en
er af
en en toe durft

overgaan.
"Misschien
kun je hem nog best vergelijken met
een West-
Vlaamse


beestenhandelaar", omschrijft
iemand hem.
"Recht voor de raap, een beetje



onbehouwen misschien. Impulsief ook. En

licht ontvlambaar." Een
telefoontje naar De

Velder,
met de vraag
naar verduidelijking bij
een
aantal feitelijkheden, begint
met
een
dreigement. "Pas
op wat je schrijft of ik
maak
jullie kapot." Wanneer
De
Velder
tackelt, doet hij dat met de voeten

vooruit. En dat werkt.
Niemand

wou deze week on
the record iets zeggen
over de man. De
Velder, al dan
niet

toevallig de zoon van een

veehandelaar uit Merchtem, heeft een neus
voor
zaakjes.
Dat
bewees hij de
voorbije
weken opnieuw bij de
overname van de bladen van Think

Media

Magazines. De

mediagroep kreeg half juni bescherming tegen haar
schuldeisers via de



WCO-
procedure, en nu blijkt uitgerekend Think Media-
topman De Velder
in
poleposition te liggen


om P-magazine en Culinaire
ambiance over te

nemen. Het bedrijf is gesaneerd en hij

behoudt
twee titels,
zonder dat hij

een eurocent opzegvergoeding heeft moeten betalen.

Dat doet de



overheid wel voor hem. "Bijna geniaal", klinkt het binnen het bedrijf.
Bijna,

want De

Velder wou
ook graag Menzo en Ché opnieuw binnenhalen zonder het

bijhorende


dure personeel. Maar daar
stak de Nederlandse uitgever
Audax een stokje

voor. De

overname mag dan al wrang zijn voor de

werknemers en weinig
sympathiek

overkomen, De
Velder zal het worst
wezen. Als opportunist

ziet hij vooral een goede

deal. "Ik ben een

ondernemer", reageert hij. "Think
Media Magazines
was
structureel
niet
meer te redden.
Maar als ik een
sterke titel als P-magazine voor een


gunstige
prijs kan kopen, ben ik wel

geïnteresseerd." Nu het personeelsbestand

is afgeslankt,

denkt De Velder
opnieuw geld te
kunnen verdienen
met het blad.
En dat is waar het om
draait.

De centrale vraag voor De

Velder, zeggen mensen
die met hem hebben

samengewerkt, is steeds:

wat brengt dat op?
Een hart
voor media heeft hij niet
- bij
Think
Media vermoeden ze dat hij
zelden of nooit P-

magazine of Ché
leest. Al
heeft
dat ook voordelen. De redacties van Think

Media konden


steeds hun ding doen,
zonder inmenging van hun topman. "Hij zit in de
verkeerde


branche",
luidt het. "Zijn
echte thuis is de immomarkt, waar hij ook


enkele goeddraaiende
bedrijfjes
heeft en
veel geld verdient." Typerend
daarvoor

is de manier waarop hij de voorbije
jaren
met
P-magazine
omging. Net
zoals
andere bladen kampt het blad met een krimpende



verkoop, maar
nooit kwam
hij met een doordacht plan. "Hij neemt beslissingen
op buikgevoel,



zonder er al
te veel bij na te denken."


Bloedende titels

Enkele

jaren
geleden
stelde hij wel (pdw) aan
als hoofdredacteur, nauwelijks wetend
waar de

betreurde

columnist
voor stond. "Iemand die zegt waar het op
staat, niet zo politiek correct
als


de
vorige", omschreef De Velder (pdw)
toen Vlaams Belanger Filip De Winter
hem

ernaar vroeg.

De Winter
verslikte zich net niet in zijn koffie.
Waarna (pdw) de
babes
van de cover

haalde, van
P-magazine een
(nog) linksere versie van
Humo maakte en
de
verkoop nog
sneller zakte.
"De
Velder heeft geen
langetermijnvisie op media,
en
omringt zich met

mensen die er ook niets van

kennen. Afhankelijk van
met wie hij

gesproken heeft, bepaalt
hij wat er moet
gebeuren. Maandag

kan dat wit
zijn, en een
dag later zwart. In bepaalde

sectoren is het goed om
snel van
koers te
kunnen
veranderen, maar als je magazines

maakt, is
een
beetje standvastigheid geen slecht

idee." Al is de teloorgang van
'zijn'

bladen
zeker niet enkel aan de wispelturige De Velder
te
wijten. De diepe


crisis op de bladenmarkt
doet ook titels met bekwamere uitgevers
bloeden.




Dubieuze dossiers

Veel
meer dan een uitgever is De
Velder
een

dealmaker, die zaakjes ziet en daar zijn voordeel


probeert uit te halen. Bij Think


Media zijn de verhalen over ruilhandel legio.
Vakanties, gsm's,


bedrijfswagens: als het

even kan, betaalt De
Vilder er geen cent voor. In ruil belooft
hij

reclameruimte.
En
als hij
moet betalen, stelt hij dat zolang mogelijk
uit. Freelancers en


leveranciers

moeten soms maanden wachten op hun
geld. "Toen ik eens mijn auto


binnenbracht

voor onderhoud, weigerde de
garagist dat te doen omdat er al veel
te
lang
niet voor
betaald was.

Zolang De Velder geen rappel kreeg,
betaalde hij
niet." Maar de
Think
Media-
topman durft nog
verder
gaan, bleek in 2009. Na
een jarenlang juridisch


gevecht, waarbij De Velder
negen maanden
lang in de
cel zat, werd hij veroordeeld
voor


oplichting, valsheid in geschrifte en witwassen van

geld, en
manipulatie van de

beurskoers
van Think Media. In datzelfde dook ook
het
verhaal van

Streep op. De
Velder had via Think
Media 25 procent in het

bedrijf, dat
voor De Lijn reclame
werfde
voor de Gentse en
Antwerpse trams.


Toen er elektronische schermen in die trams

moesten komen, deed
Streep

een
beroep op Falcom. Detail: De Velder was oprichter en
grootste


aandeelhouder

van dat bedrijf, maar dat wist De Lijn niet. En om de cirkel


helemaal rond te
maken
mocht
4FM, dat toen nog eigendom was van De

Velder, de
nieuwsboodschappen
leveren
voor die
schermen. Het project

was een gigantische flop,
maar De
Velder passeerde wel


verschillende
keren langs de kassa. Verboden? Nee.

Gewiekst? Zeker en vast.
"De Lijn had zijn


huiswerk misschien beter moeten doen."




De naam van De
Velder duikt wel
vaker op in dubieuze dossiers. Hij had

in de
jaren 80 en 90 een

affichagebedrijf, samen met
meester-lobbyist
Koen
Blijweert en

vastgoedmakelaar Dirk Cavens.
Dat bedrijf dook op in

de beruchte
Atoma-
schriftjes
van Leo Delcroix omdat CD&V-politici

reclameborden kregen
in

ruil voor goodwill. Dat
De Velder zo goed als
altijd de dans ontsnapt, is
geen toeval,


geven verschillende
bronnen
aan. Hij laat zich uitstekend juridisch omringen en
weet

perfect
welke

contracten hij ondertekent. En meer dan eens zijn die
zo
opgesteld dat De
Velder
bij

ondertekening al weet hoe hij er later
onderuit kan

muizen. Als het dan toch eens tot een


rechtszaak komt,
heeft De Velder
een
batterij advocaten klaarstaan en de financiële
middelen om


die
te onderhouden.
Blijft de vraag waarom De Velder nu opnieuw op de
titels
van
Think
Media
heeft
geboden en P-magazine wil reanimeren, al dan niet


alleen digitaal. De voorbije
jaren
heeft
hij er al heel wat geld in gestopt,
maar
veel
rendement heeft dat nog niet

opgeleverd. "Ik heb
aan P-
magazine
nog geen cent
verdiend", zegt hij zelf. "Alleen
om de
problemen
op te lossen

was ik goed genoeg."
Waarom dan niet rustig
van zijn centen
gaan

genieten in zijn Knokse villa?
"De Velder
is een trotse

zakenman", klinkt het in
zijn
omgeving. P-magazine is een

prestigeproject
dat
hem aanzien geeft,
zeker in bepaalde
kringen. "En misschien nog

belangrijker:

hij wil niet de
geschiedenisboeken in gaan als de
man die P-
magazine
ten grave
droeg."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
HOME | TOP | BACK


For More Information Please contact us at:
e-mail: editor@loenochod.com
http://www.loenochod.com/


Copyright © LOENCHOD
All Rights Reserved
Protected by the copyright laws of the
United States and Canada and by international treaties.

Web HostingAward Winning Web Hosting Domain Name Registration Professional Web design at Affordable Prices Dedicated Hosting Servers with Vast Power, Security and Reliability Fastest Internet Access at the Lowest Monthly Cost